ไม่ว่าใครจะว่าอะไร ว่าปีก่อนนั้นแย่อย่างไร ปีที่ผ่านมาเป็นปีที่ดีที่สุดปีหนึ่งในชีวิต แม้ว่าเรื่องที่ผ่านมาจะเจ็บปวดหรือสุขสันต์ มันก็ได้สอนอะไรหลายอย่าง และทำให้ผมก้าวต่อไป

บทเรียนที่สอนใจ
 
1. อุบัติเหตุ 2 ครั้ง หัวปีท้ายปี
สอนให้รู้จักคำว่า มรณานุสติ และความไม่ประมาท เหตุการณ์ครั้งแรก เป็นเพราะความประมาทในอุปกรณ์ที่เราใช้ ซึ่งมั่นใจอุปกรณ์และตัวเองมากเกินไป ทำให้ไม่ระวัง ปล่อยให้ยางรถหมดสภาพ ขับไปบนถนนที่ฝนตก และคิดว่าตัวเองเอาอยู่เพราะประสบการณ์ขับรถสิบห้าปี.....ผลสรุปคือลงข้างทาง ไม่เป็นอะไรเลยก็บุญแล้ว
 
ครั้งที่สองคงได้อ่านกันทุกคนแล้ว ทุกวันนี้ก็ยังพักฟื้นที่บ้าน ไม่ได้กลับไปทำงานเสียที เหตุเพราะร่างกายที่เต็มกลืน ฝืนใช้งานอย่างไม่ระวัง
 
แต่เหตุการณ์ครั้งที่สองนี้ ก็ทำให้ผมรับรู้อย่างหนึ่งว่า คนที่รักผม มันเยอะมาก มากเสียจนผมไม่รู้จะตอบแทนบุญคุณอย่างไรหมด ทั้งญาติพี่น้อง เพื่อนฝูง คนรัก เพื่อนร่วมงาน หลายๆ คนที่ผมไม่คิดว่าจะห่วงผมขนาดนี้
  
แม่ ที่ดูแลผมตลอดเวลา
พ่อ ที่ไม่ค่อยกล้าจะแสดงความรัก แต่จริงๆ โคตรจะห่วง 
พี่กบ น้องกู๊ด พี่สาวน้องชายที่น่ารัก ทำทุกอย่างให้
คุณตา ลุง ป้าๆ และน้าๆ ครับ  ขอบคุณในทุกๆ เรื่องมากครับ
รุ้ง ดูแลเค้าอย่างนี้นานๆ นะ ขอบคุณมาก
ขวัญ โอ๊ต พี่ต๊อด น้องเจิน มิ้นๆ ไอ้ดิว ไอ้วิน น้องๆ พี่ๆ ทุกคน ขอบคุณจริงๆ สำหรับทุกอย่าง เรายังเป็นพี่น้องกันเหมือนเดิม และสำหรับน้องๆ รักพวกเอ็งเพิ่มว่ะ
หมอชัยพร  อาจารย์ครับ ขอบคุณที่เมตตาผมทุกอย่าง
พี่สมมารถ พี่เฟิร์น พี่หนึ่ง ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ทำให้ครับ
เพื่อนๆ แม่ ที่ช่วยสมทบ ช่วยเหลือเรื่องค่ารักษาพยาบาล อาหารการกิน
เพื่อนๆ ทั้งหลาย โดยเฉพาะไอ้ยศ ขอบคุณที่เป็นห่วง ขอบคุณมาก
เพื่อนๆ เฮฮาหว้ากอ ที่ไม่เคยปล่อยให้เหงาสักวัน หาเรื่องให้ฮากันได้ตลอด
 
ขอบคุณทุกคนอีกครั้งครับ ขอบคุณจริงๆ 
 
 
 
2. ไปเป็นด่านหน้าของตากล้อง กลางดงกระสุน ในวันสงกรานต์เลือด....
เหตุการณ์สงกรานต์เลือด ก็แน่นอนว่า เราคงปฏิเสธไม่ได้ ว่ามันมีผลกับชีวิตคนทั้งในและนอกกรุง ไม่ว่าคุณจะแดง จะเหลือง หรือจะขาว
 
 
แต่สิ่งหนึ่งที่ผมสะเทือนใจจากเหตุการณ์นี้คือ ไม่ว่าคุณคือใคร คุณก็คือคนไทย และทำไม คนไทยต้องฆ่าฟันกันเอง แน่นอน เรื่องนี้คงเป็นเรื่องที่เศร้าที่สุดแล้ว
 
คนกลุ่มหนึ่ง รุกรานคนอีกกลุ่มหนึ่ง เพราะความคิดต่าง
คนกลุ่มหนึ่ง เคยรุกรานคนอื่น แต่เมื่อตัวเองไม่ได้ทำ ก็เอาแต่นั่งตำหนิผู้อื่น 
คนกลุ่มหนึ่ง มีอำนาจในมือ แต่ทำอะไรไม่ได้ 
คนกลุ่มหนึ่ง มีหน้าที่ต้องป้องกันบ้านเมือง จะทำอะไรก็อึดอัดไปหมด ต้องคอยระวัง
สุดท้าย คนที่เสียประโยชน์ที่สุด คือคนกลุ่มสุดท้าย
ซึ่งโดนคนกลุ่มหนึ่งรุกราน จำต้องสุ้กลับ เพื่อป้องกันตนเอง
 
เหตุการณ์นี้ทำให้ผมเห็นอะไรดีๆ หลายอย่าง 
  • เพื่อนเภสัชกรหญิงของผม ซึ่งทำงานแต่ในโรงพยาบาล และเป็นโรงพยาบาลเอกชน ซึ่งวันๆ ก็ใส่สูทสวยงาม ไม่คิดว่าจะกลายเป็นหนึ่งในทีมอาสาร่วมกตัญญู วิ่งฝ่าดงกระสุนในชุดหมี เพื่อเคลียร์สถานการณ์ที่มีคนถูกยิงตอนนั้น รวมทั้งลากผม ซึ่งอยู่ใกล้กระสุนมากกว่า เข้ามาหลบในรถมูลนิธิ ขอบคุณมากๆ เพื่อนออม สิบปีที่เราสนิทกันมา รักแกว่ะ
  • ได้เห็นพลังของชุมชน ที่ออกมาปกป้องท้องถิ่นของตนเอง ไม่น่าเชื่อ ว่าคุณจะกล้าเดินฝ่าคนที่กำลังอยู่ในอารมณ์รุนแรง เพื่อห้าม ไม่ให้เขาทำร้านบ้านของคุณ แม้จะสละด้วยชีวิต ขอบคุณครับลุงป้อม
  • ได้เห็นความกล้า ของทหาร และความเป็นสุภาพบุรุษ ต่างจากที่เคยคิดไว้ แม้ภาพการรัฐประหารนั้น จะทำให้ทหารต้องเสียหาย แต่ทหารที่เป็นผู้ปฏิบัติหน้าที่ในสถานการณ์จริง ไม่ใช่แค่ดูจอภาพแล้วสั่งนั้น คุณคือลูกผู้ชายครับ ขอบคุณที่ปกป้องชาวบ้านผมและเพื่อนๆ ที่นางเลิ้ง ขอบคุณครับ
  • และสิ่งดีๆ อีกมาก ไม่ว่าจะเป็นน้ำใจของชาวบ้าน พลังที่ร่วมกันสู้ในที่ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นเพชรบุรี ยมราช มหานาค นางเลิ้ง
  • ครั้งแรกที่ผมได้กิฟท์จากห้องรดน. ณ พันทิป อย่างถล่มทลายครับ ขอบคุณทุกท่านสำหรับกิฟท์เกือบพันคะแนน
ผมแนะนำให้ใครที่มีอุดมการณ์ทางการเมืองไม่ตรงกัน มองด้วยใจเป็นกลางครับ แล้วคุณจะเห็นภาพแบบผม
 
 
ส่วนตากล้องทั้งหลาย ถ้าริจะไปอยู่ตรงแนวหน้า กรุณาดูตาม้าตาเรือให้มากขึ้นนะพ่อคุณ แม่คุณ อยู่ดีๆ ก็กลายเป็นคนที่อยู่กลางดงกระสุนเสียเอง
 
สองกระทู้นี้ แด่ประเทศชาติและประชาชน และพวกกล้าไม่ดูเวลาที่ไปพร้อมๆ กันกับผมหลายคนครับ  
 
3. ความเจ็บป่วยมันอยู่ใกล้ตัว
ไม่ว่าจะเป็นอุบัติเหตุ แพ้อาหารทะเลแบบของผม หรือหวัด
ปีนี้อุบัติเหตุเกือบตาย 1 ครั้ง
แพ้อาหารทะเลเกือบตาย 1 ครั้ง
เป็นหวัดเรื้อรัง จนต้องผ่าทอนซิล 1 ครั้ง
 
ทุกๆ ครั้ง  เราได้เรียนรุ้วิธีที่จะอยู่กับมันไปมากขึ้น ประมาทน้อยลง นั่นคือสิ่งที่ได้รับจากการป่วย
 
 
สามหัวข้อนี้คือสิ่งที่ผมเรียนรู้ครับ
ส่วนสิ่งดีๆ ที่ได้ในปีนี้หรอ มากมายนับไม่ถ้วนครับ เช่น
  1. สอบเรียนต่อได้ซะทีนะ
  2. มีคนรักดีๆ
  3. ได้ไปเที่ยวได้กิน ใช้ชีวิตแบบที่อยากทำ (แม้จะเกือบตายก็ตาม)
  4. ฯลฯ
เอาหละครับ ในวาระปีใหม่นี้ ผมขออวยพรทุกท่านให้มีความสุขตามอัตตภาพ มีแรงที่จะต่อสู้กับชีวิตและฝ่าฟันไปให้สำเร็จครับ
 
ส่วนผม ตอนนี้พักฟื้นให้หาย กลับไปทำงาน ไปเรียนก่อน
ความฝันอื่นๆ ที่ต้องทำต่อ ก็ค่อยว่ากัน 

edit @ 24 Jan 2010 02:37:34 by Epinephrine

Comment

Comment:

Tweet

สิ่งดีๆเก็บไว้

พร้อมรับสิ่งใหม่ที่ดีกว่าเดิมครับ

ทักทายๆนะครับ

สวัสดีปีใหม่